«Ας μιλήσουμε για τον γυναικείο οργασμό...»

Κοινοποιήση:


Σε ποιο βαθμό λοιπόν η δυσκολία της γυναίκας να βιώσει οργασμό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής οφείλεται στην ίδια και πόσο αποτελεί αδυναμία του συντρόφου της;


Σύμφωνα με έρευνες ο οργασμός δεν φαίνεται να είναι το ίδιο σημαντικός για όλες τις γυναίκες. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες διαφέρουν ως προς το πόσο σημαντικό θεωρούν τον οργασμό για την σεξουαλική τους ικανοποίηση. Αυτό πιθανά οφείλεται στην πολύ μεγάλη ποικιλία που υπάρχει ως προς την ευκολία και τον τρόπο με τον οποίο τον βιώνουν. Αρκετές είναι εκείνες που κορυφώνουν πιο εύκολα όταν διεγείρουν οι ίδιες τον εαυτό τους από ότι όταν τις ερεθίζει ο σύντροφός τους. Επιπλέον, η ψυχική και σωματική υγεία της γυναίκας καθώς και οι διαπροσωπικές δυσκολίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ικανότητά της να κορυφώσει. Σε ποιο βαθμό λοιπόν η δυσκολία της γυναίκας να βιώσει οργασμό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής οφείλεται στην ίδια και πόσο αποτελεί αδυναμία του συντρόφου της; Αποτελεί ο οργασμός έναν δείκτη ικανοποίησης από την σχέση;

Τι είναι ο οργασμός;

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός ορισμός για τον οργασμό, οι περισσότεροι ενσωματώνουν την υποκειμενική εμπειρία και τις φυσιολογικές αλλαγές. Σε σωματικό επίπεδο αρχίζει με συσπάσεις των μυών του έξω τριτημορίου του κόλπου και με ταυτόχρονες συσπάσεις της μήτρας, τις οποίες οι περισσότερες γυναίκες δεν αντιλαμβάνονται. Παράλληλα με τις παραπάνω μεταβολές αυξάνεται στο διπλάσιο η καρδιακή συχνότητα, διογκώνονται τα μικρά και τα μεγάλα χείλη του αιδοίου, αυξάνεται ο μυικός τόνος του περινέου και του πρωκτού και το χρώμα του κόλπου μεταβάλλεται σε έντονο ερυθρό. Υποκειμενικά βιώνεται ως μια πολύ μεγάλη ευχαρίστηση και ακολουθείται από την χαλάρωση της έντασης του σεξουαλικού ερεθισμού.

Ποια προβλήματα παρουσιάζονται;

Τα πιο συχνά προβλήματα που σχετίζονται με τον οργασμό είναι η καθυστέρηση ή η απουσία του και διακρίνονται σε αυτά που εμφανίστηκαν από το ξεκίνημα της σεξουαλικής ζωής της γυναίκας και σε εκείνα που παρουσιάστηκαν μετά από ένα διάστημα φυσιολογικής λειτουργίας. Ακόμη, οι οργασμικές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζονται με συγκεκριμένα ερεθίσματα, συντρόφους ή καταστάσεις ή είναι πιθανό ή να παρουσιάζονται σε κάθε περίπτωση.

Τι φταίει;

Συχνά οι δυσκολίες στην επίτευξη οργασμού οφείλονται:

  • στην ανεπαρκή σεξουαλική διέγερση, ως αποτέλεσμα των μειωμένων προκαταρκτικών παιγνιδιών ή άλλων οργανικών προβλημάτων.
  • στην ύπαρξη σεξουαλικής δυσλειτουργίας στον άνδρα, όπως για παράδειγμα η πρόωρη εκσπερμάτιση, μπορεί να επιφέρει σεξουαλικό πρόβλημα και στη γυναίκα.
  • σε προβλήματα επικοινωνίας στο ζευγάρι,
  • σε πένθος, απώλεια αγαπημένου προσώπου λόγω θανάτου ή χωρισμού
  • σε επαγγελματική αποτυχία,
  • οι θρησκευτικές αξίες και πεποιθήσεις
  • σε σωματικές και ψυχολογικές ασθένειες, επεμβάσεις
  • στη λήψη φαρμακευτικής αγωγής

Η σημασία του οργασμού σε συναισθηματικό επίπεδο για την ίδια και οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες της κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης μπορούν να συντελέσουν στην απουσία του. Αυτές ενδέχεται να στηρίζονται είτε σε μύθους, είτε στην επίδραση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Άκαμπτα σενάρια που προβλέπουν ότι η γυναίκα πρέπει να έρθει σε οργασμό πριν από τον άντρα ή ότι εκείνος οφείλει να της προσφέρει έναν οργασμό, την παγιδεύουν στο άγχος της αναζήτησής του και στην χρέωση της απουσίας του στον ερωτικό της σύντροφο.

Άλλοι παράγοντες, όπως είναι το άγχος, η προσωπικότητα τη γυναίκας, η ανάγκη διατήρησης του ελέγχου και ο φόβος απώλειάς του, οι αρνητικές στάσεις ως προς την σεξουαλικότητα, η κακή εικόνα του σώματος, οι τραυματικές σεξουαλικές εμπειρίες και οι δυσλειτουργικές σεξουαλικές πεποιθήσεις επηρεάζουν την ικανότητα της γυναίκας να βιώσει οργασμό.

Φυσικές, νευρολογικές και γυναικολογικές συνθήκες, όπως είναι οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα, η πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας, η αρθρίτιδα, οι βλάβες των πυελικών νεύρων λόγω ολικής υστερεκτομής και οι βλάβες του νωτιαίου μυελού σχετίζονται με την αναστολή του οργασμού. Επιπλέον οι γυναίκες με αιδοιοκολπική ατροφία είναι πιο πιθανό να αναφέρουν δυσκολίες με την κορύφωσή τους συγκριτικά με εκείνες που δεν αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Αναφορικά με την λήψη φαρμάκων, οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης προκαλούν καθυστέρηση ή αναστολή του οργασμού.

Θεραπεία

Η γυναίκα έχει τη δυνατότητα μέσα από την κατάλληλη θεραπεία να επιλύσει τις δυσκολίες που σχετίζονται με την κορύφωσή της. Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση επικεντρώνεται στην αποκατάσταση της σεξουαλικής λειτουργίας τόσο της ίδιας όσο και του του ζευγαριού, εστιάζοντας στην επικοινωνία που υπάρχει μεταξύ τους. Είναι αρκετά συχνό η γυναίκα να εκφράζει μέσω των σεξουαλικών της προβλημάτων συναισθήματα που δεν έχουν εκφραστεί στην σχέση, παραπέμποντας σε μια διαταραγμένη επικοινωνία. Έτσι, μέσω ατομικής θεραπείας, θεραπείας ζεύγους ή ομαδικής θεραπείας αντιμετωπίζονται αρχικά τα συμπτώματα με τη χρήση συμπεριφορικών τεχνικών. Οι τεχνικές αυτές στοχεύουν στην μείωση του άγχους, στην εστίαση στις αισθήσεις και στην διακοπή του ρόλου του θεατή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Σε μια δεύτερη φάση τίθεται στο επίκεντρο η επικοινωνία του ζευγαριού στοχεύοντας στην βελτίωσή της, στην αποκατάσταση των δυσλειτουργικών σχημάτων συμπεριφοράς και σκέψης γύρω από το σεξ και τη σχέση και στη διερεύνηση της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης και των πρώιμων σεξουαλικών εμπειριών των συντρόφων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ασκητής, Θ. & Συνεργάτες (2008). Σεξουαλική Υγεία. Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ. Αθήνα.

Βαϊδάκης, Ν. (2005). Η Σεξουαλική Συμπεριφορά Του Ανθρώπου. ΒΗΤΑ. Αθήνα.

Binik, Y. M. & Hall, K. S. K. (2014). Principles And Practice Of Sex Therapy: Fifth Edition. THE GUILFORD PRESS. New York.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ